Szubak Smirnowa i jego zwalczanie.

Szubak Smirnowa (Attagenus smirnovi) jest w Wielkiej Brytani znany jako „vodka beetle” (the brown carpet beetle). Pochodzi z Afryki (Kenia, Erytrea, Etiopia, Kongo), gdzie występuje masowo w gniazdach ptaków (np. jerzyka małego, Apus affinis) i nietoperzy. Larwy szubaka żywią się martwą materią pochodzenia zwierzęcego (pióra, sierść, złuszczona skóra).

Po raz pierwszy został znaleziony w Europie w 1961 r. przez E. S. Smirnova w Moskwie. W Danii pierwszy raz zaobserwowano go w 1963 r., a w Polsce pojawił się dopiero u schyłku XX wieku (od 2000 r.). W krótkim czasie zasiedlił nasze mieszkania oraz siedziby instytucji (muzea), również poza wielkimi miastami. Chrząszcz ten opanował już całą Europę środkową, północną i wschodnią. Obecnie kierunek jego inwazji w Europie zmienia się na południowy (Bałkany, Italia) i zachodni (Francja, Hiszpania). Występuje też południowej-zachodniej Azji (Oman).

Dorosłe osobniki szubaka Smirnowa mierzą ok. 3-4 mm. Barwa pokryw jest jasnobrunatna ze złocisto-żółtym owłosieniem, a przedplecze i głowa są ciemne lub prawie czarne.

Ponieważ pochodzi z Afryki, temperatura optymalna do rozwoju jest wysoka i wynosi około 24°C, dlatego w Polsce występuje tylko w budynkach. Obecny jest w naszych pomieszczeniach o każdej porze roku.

Samica szubaka Smirnowa składa około 50 jaj. Rozwój larw do osobnika dorosłego trwa od 6 do 18 miesięcy w temp. pokojowej. Larwa dorasta do 8 mm długości, jest złoto-brązowo ubarwiona, z pękiem włosów na końcu ciała. Larwy żywią się substancjami organicznymi: suszone rośliny, nasiona, produkty pochodzenia zwierzęcego. Niszczą wtedy wełnę, pióra, skóry, futra.

Dorosłe Attagenus smirnovi dobrze latają i rozprzestrzeniają się lotem. Latem dorosłe przemieszczają się z jednego budynku do drugiego lotem. W określonych okresach życia wabi je światło, wtedy gromadzą na parapetach okien i wokół nich. Wykorzystując szczeliny i szpary oraz przewody wentylacyjne mogą przemieszczać się pomiędzy piętrami i pokojami. Roznoszone są też z różnymi produktami i przedmiotami (np. przesyłki pocztowe z Afryki).

Przed przystąpieniem do zwalczania larw i dorosłych szubaków należy określić źródła porażenia. Artykuły żywnościowe zaatakowane przez larwy szubaków nie nadają się do spożycia i należy je wyrzucić lub zniszczyć. Częste sprzątanie pomieszczeń i zabiegi higieniczne znacznie ograniczają liczebność tych szkodników. Przy sprzątaniu należy usuwać martwe owady z parapetów i innych miejsc, pajęczyny, resztki produktów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, mogące stanowić miejsce bytowania szkodników. W ten sposób ograniczymy larwom szubaków dostęp do pokarmu.

W pomieszczeniach zasiedlonych przez szubaki należy powierzchnie opryskać preparatami kontaktowymi, które należy nie zmywać (nie usuwać) z powierzchni opryskanej przez kilka dni. Trzeba jednak pamiętać, że larwy są mało wrażliwe na działanie wielu preparatów kontaktowych. Zabiegi dezynsekcji należy zlecić firmie zajmującej się zwalczaniem organizmów szkodliwych, która wybierze odpowiednie produkty biobójcze.